The transfiguration.

Matthew 17.1-13 = Mark 9.2-13 = Luke 9.28-36  (John 12.28-30).


Code-switching will not work with your browser, as it does not support JavaScript.
Matthew 17.1-13. Mark 9.2-13. Luke 9.28-36, {37}.
1 Καὶ
μεθ᾿
ἡμέρας
ἓξ

παραλαμβάνει
ὁ Ἰησοῦς
τὸν
 Πέτρον
καὶ Ἰάκωβον
καὶ Ἰωάννην
τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ,
καὶ ἀναφέρει
αὐτοὺς
 εἰς ὄρος
ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν.
 
2 καὶ μετεμορφώθη
ἔμπροσθεν αὐτῶν,

καὶ ἔλαμψεν
τ πρόσωπον
αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος,
τ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ
ἐγένετο*
λευκ ὡς τὸ φῶς.
 
 
 
3 καὶ ἰδοὺ, ὤφθη
αὐτοῖς

 
Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας
 
συλλαλοῦντες*
μετ᾿ αὐτοῦ.*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4 ἀποκριθεὶς δὲ
ὁ Πέτρος εἶπεν
τ Ἰησοῦ·
Κύριε, καλόν
ἐστιν ἡμᾶς ὧδε
εἶναι· εἰ θέλεις,
ποιήσω ὧδε
τρεῖς σκηνάς,
σοὶ μίαν καὶ
Μωϋσεῖ μίαν
καὶ Ἠλίᾳ μίαν.
 
 
 
5 ἔτι αὐτοῦ
λαλοῦντος ἰδοὺ,
νεφέλη φωτεινὴ
ἐπεσκίασεν
αὐτούς,
 
 
 
καὶ ἰδοὺ, φωνὴ
ἐκ τῆς νεφέλης,
λέγουσα·
Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός
μου ὁ ἀγαπητός,
ἐν ᾧ εὐδόκησα·
ἀκούετε αὐτοῦ.
6 καὶ ἀκούσαντες
οἱ μαθηταὶ ἔπεσαν
ἐπὶ πρόσωπον
αὐτῶν καὶ

φοβήθησανσφόδρα.
7 καὶ προσῆλθεν ὁ
Ἰησοῦς καὶ ἁψάμενος
αὐτῶν εἶπεν·
Ἐγέρθητε καὶ
μὴ φοβεῖσθε.

8 ἐπάραντες δὲ
τοὺς ὀφθαλμοὺς
αὐτῶν
 οὐδένα
εἶδον
 εἰ μὴ αὐτὸν
Ἰησοῦν μόνον.
 
 
 
 
 
 
 
 
9 καὶ καταβαινόντων
αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους
ἐνετείλατο αὐτοῖς
ὁ Ἰησοῦς, λέγων·
Μηδενὶ* εἴπητε
τὸ
 ὅραμα*
 
ἕως οὗ ὁ υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου
ἐκ νεκρῶν
 ἐγερθῇ.
 
 
 
 
 
10 καὶ ἐπηρώτησαν
αὐτὸν οἱ μαθηταὶ,
λέγοντες· Τί οὖν
οἱ γραμματεῖς
λέγουσιν ὅτι
Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν
πρῶτον;

11 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς
εἶπεν·
Ἠλίας μὲν ἔρχεται
καὶ

ἀποκαταστήσει
πάντα·
 
 
 
 
 
12 λέγω δὲ ὑμῖν
ὅτι Ἠλίας
 ἤδη
λθεν, καὶ οὐκ
ἐπέγνωσαν αὐτὸν,
ἀλλὰ
 ἐποίησαν
ἐν αὐτῷ ὅσα
ἠθέλ
ησαν· οὕτως
καὶ ὁ υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου
μέλλει πάσχειν
ὑπ᾿ αὐτῶν.

13 τότε συνῆκαν
οἱ μαθηταὶ ὅτι
περὶ Ἰωάννου
τοῦ βαπτιστοῦ
εἶπεν αὐτοῖς.
2 Καὶ
μετὰ
ἡμέρας
ἓξ

παραλαμβάνει
ὁ Ἰησοῦς
τὸν
 Πέτρον
καὶ τὸν Ἰάκωβον
καὶ τὸν Ἰωάννην,
 
καὶ ἀναφέρει
αὐτοὺς
 εἰς ὄρος
ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν
μόνους.
καὶ μετεμορφώθη
ἔμπροσθεν αὐτῶν,

 
 
 
3 καὶ τ ἱμάτια αὐτοῦ
ἐγένετο* στίλβοντα,
λευκ λίαν οἷα
γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς
οὐ δύναται
οὕτως λευκᾶναι.

4 καὶ ὤφθη
αὐτοῖς

 
Ἠλίας σὺν Μωϋσεῖ,
καὶ ἦσαν
συλλαλοῦντες*
τἸησοῦ.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5 καὶ
 
ἀποκριθεὶς
ὁ Πέτρος λέγει
τ Ἰησοῦ·
Ῥαββί, καλόν
ἐστιν ἡμᾶς ὧδε
εἶναι, καὶ
ποιήσωμεν
τρεῖς σκηνάς,
σοὶ μίαν καὶ
Μωϋσεῖ μίαν
καὶ Ἠλίᾳ μίαν.
6 οὐ γὰρ ᾔδει τί
ἀποκριθῇ, ἔκ
φοβοι*
γὰρ ἐγένοντο.
7 καὶ
ἐγένετο
νεφέλη
ἐπισκιάζουσα
αὐτοῖς,
 
 
 
καὶ ἐγένετο φωνὴ
ἐκ τῆς νεφέλης·
 
Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός
μου ὁ ἀγαπητός·
 
ἀκούετε αὐτοῦ.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
8 καὶ ἐξάπινα
περιβλεψάμενοι
οὐκέτι
 οὐδένα
εἶδον
 ἀλλὰ τὸν
Ἰησοῦν μόνον
μεθ᾿ ἑαυτῶν.
 
 
 
 
 
 
 
9 καὶ καταβαινόντων
αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους
διεστείλατο αὐτοῖς
ἵνα
μηδενὶ*
 εἶδον*
διηγήσωνται,
εἰ μὴ ὅταν
 ὁ υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου
ἐκ νεκρῶν
 ἀναστῇ.
10 καὶ τὸν λόγον
ἐκράτησαν πρὸς
ἑαυτοὺς συζητοῦντες
τί ἐστιν τὸ ἐκ
νεκρῶν ἀναστῆναι.

11 καὶ ἐπηρώτων
αὐτὸν,
λέγοντες·
 Οτι
λέγουσιν
οἱ γραμματεῖς ὅτι
Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν
πρῶτον;

12 ὁ δὲ
φη αὐτοῖς·
Ἠλίας μὲν ἐλθὼν
πρῶτον

ἀποκαθιστάνει
πάντα, καὶ πῶς
γέγραπται
ἐπὶ τὸν υἱὸν
τοῦ ἀνθρώπου
ἵνα πολλὰ πάθῃ
καὶ ἐξουδενηθῇ;

13 ἀλλὰ λέγω ὑμῖν
ὅτι
 καὶ Ἠλίας
ἐλήλυθεν, καὶ
 
ἐποίησαν
αὐτῷ ὅσα
ἤθελ
ον, καθὼς
γέγραπται
ἐπ᾿ αὐτόν.
28 Ἐγένετο δὲ
μετὰ τοὺς λόγους
τούτους ὡσεὶ
 ἡμέραι
ὀκτὼ καὶ

παραλαβὼν
 
Πέτρον
καὶ Ἰωάννην
καὶ Ἰάκωβον
 
ἀνέβη
εἰς τὸ ὄρος
προσεύξασθαι.
 
29 καὶ ἐγένετο* ἐν
τῷ προσεύχεσθαι
αὐτὸν τὸ εἶδος

τοῦ προσώπου
αὐτοῦ ἕτερον,
καὶ ὁ ἱματισμὸς αὐτοῦ
 
λευκὸς,
ἐξαστράπτων.

 
 
30 καὶ ἰδοὺ, ἄνδρες
δύο
 συνελάλουν*
αὐτῷ,οἵτινες ἦσαν
Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας,
 
 
 
31 οἳ ὀφθέντες
ἐν δόξῃ ἔλεγον
τὴν ἔξοδον αὐτοῦ
ἣν ἤμελλεν πληροῦν
ἐν Ἰερουσαλήμ.

32 ὁ δὲ Πέτρος
καὶ οἱ σὺν αὐτῷ
ἦσαν βεβαρημένοι
ὕπνῳ·
διαγρηγορήσαντες
δὲ εἶδον τὴν δόξαν
αὐτοῦ καὶ τοὺς
δύο ἄνδρας τοὺς
συνεστῶτας αὐτῷ.

33 καὶ ἐγένετο
ἐν τῷ διαχωρίζεσθαι
αὐτοὺς ἀπ᾿ αὐτοῦ

εἶπεν ὁ Πέτρος
πρὸς τὸν Ἰησοῦν·
Ἐπιστάτα,
 καλόν
ἐστιν ἡμᾶς ὧδε
εἶναι, καὶ
ποιήσωμεν
σκηνὰς τρεῖς,
μίαν σοὶ καὶ
μίαν Μωϋσεῖ
καὶ μίαν Ἠλίᾳ,
μὴ εἰδὼς ὃ λέγει.
 
 
34 ταῦτα δὲ αὐτοῦ
λέγοντος ἐγένετο
νεφέλη
καὶ ἐπεσκίαζεν
αὐτούς·
φοβήθησανδὲ ἐν
τῷ εἰσελθεῖν αὐτοὺς
εἰς τὴν νεφέλην.

35 καὶ φωνὴ ἐγένετο
ἐκ τῆς νεφέλης,
λέγουσα·
Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός
μου ὁ ἐκλελεγμένος·
 
αὐτοῦ ἀκούετε.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
36 καὶ ἐν τῷ
γενέσθαι τὴν φωνὴν

 
εὑρέθη
Ἰησοῦς μόνος.
 
καὶ αὐτοὶ ἐσίγησαν
καὶ οὐ
δενὶ* ἀπήγγειλαν
ἐν ἐκείναις ταῖς
ἡμέραις οὐδὲν

ν ἑώρακαν.*
 
{37 Ἐγένετο δὲ τῇ
ἑξῆς ἡμέρᾳ
 κατελθόντων
αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους
συνήντησεν αὐτῷ
ὄχλος πολύς.
}
Extant: ~Ƿ44 א B C D L W Δ Θ 1 13 Byzantine.
 
2 το φως (א B C L W Δ Θ 1 13 Byzantine) / χιων (D).
4 ποιησω ωδε (א B C) / ποιησωμεν ωδε (D L W Δ Θ 13 Byzantine) / ποιησομεν ωδε (1).
Extant: ~Ƿ45 א A B C D L W Δ Θ ~Ψ 1 13 Byzantine. Extant: Ƿ45 Ƿ75 א A B C D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine.
 
35 εκλελεγμενος (Ƿ45 Ƿ75 א B L) / εκλεκτος (Θ ~1) / αγαπητος (A C* W Δ 13 Byzantine) / αγαπητος εν ω ευδοκησα (Ccorrrected D Ψ).
Eusebius 172b-173.
Word count: 232.
Previous: Matthew 16.27-28.
Next: Matthew 17.14-21.
Eusebius 87b-89.
Word count: 209.
Previous: Mark 8.38-9.1.
Next: Mark 9.14-29.
Eusebius 98b.
Word count: 178.
Previous: Luke 9.26-27.
Next: Luke 9.37-43a.
Matthew 17.1-13. Mark 9.2-13. Luke 9.28-36, {37}.
1 And
after
six days
Jesus
takes along
Peter and James
and John his brother,
and he bore them up
onto a high mountain
by themselves.
2 And he was
transfigured before them,

and his face shone
like the sun,
but
 his clothes
became*
white as light.
 
 
 
3 And behold,
Moses and Elijah*
were seen by them,
talking*
with him.*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4 But
 
Peter answered and
said to Jesus:
Lord, it is good
for us to be here;
if you wish,
I shall make here
three tents,
one for you
and one for Moses
and one for Elijah.
 
 
 
 
5 While he was still
talk
ing, behold,
bright cloud
overshadowed them,
 
 
 
and behold, a voice
from the cloud,
saying:
This is my beloved
son, in whom I am
well pleased;
listen to him.
6 And when the disciples
heard they fell upon
their faces and

werevery afraid.*
7 And Jesus came
toward them and touched
them and said:
Arise and do not fear.

8 But, lifting up
their eyes,
 they saw
no one
 except Jesus
himself alone.
 
 
 
 
 
 
 
9 And
 
when they
descended
from the mountain
Jesus ordered
them,
 saying:
Say
the
 vision*
to no* one* until
the son of man
h
as been raised
from the dead.

 
 
 
 
 
 
10 And the disciples
asked him, saying:
Why
 then do the
scribes say that it is
necessary for Elijah
to come first?

11 And he answered
and said:

Elijah is coming
and will restore
all things.

 
 
 
 
 
12 And I say to you
that Elijah
 already
came, and
they did not recognize
him, but rather

they did unto him as
many things as
they will
ed;
so too the son of man
is going to suffer
by them.

13 Then the disciples
understood that he was
speaking to them
concerning John
the baptist.
2 And
after
six days
Jesus
takes along
Peter and James
and John,
and he bore them up
onto a high mountain
by themselves, alone.
And he was
transfigured before them,

 
 
3 and his clothes
became* radiant,
extremely
 white, as
no launderer
upon the earth can
launder them.

4 And
Elijah with Moses*
were seen by them,
and they were talking*
to Jesus.*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5 And
 
Peter answered and
says to Jesus:
Rabbi, it is good
for us to be here;
and
let us make
three tents,
one for you
and one for Moses
and one for Elijah.
6 For he did not know
how to answer,
for they had
become
 afraid.*
7 And
 
there was a cloud
overshadowing them,
 
 
 
and there was a voice
from the cloud:
 
This is my beloved
son;
 
listen to him.
 
 
 
 
 
 
 
8 And all of a sudden,
look
ing around,
they no longer saw
anyone but Jesus
alone with them.
 
 
 
 
 
 
 
9 And
 
when they
descended
from the mountain
he commanded
them

to relate
what
 they had seen*
to no* one* except
when
 the son of man
h
ad resurrected
from the dead.

10 And they seized
upon the word,
seeking together with
one another what
the resurrection from
the dead is.

11 And they
asked him, saying:
Why do the
scribes say that it is
necessary for Elijah
to come first?

12 And he
spoke to them:
Elijah, coming
first, restores
all things, and how
is it written of
the son of man
that he will suffer
many things and be
treated as nothing?

13 But I say to you
that Elijah
 has even
come, and
 
 
they did to him as
many things as
they
 were willing,
just as it has been
written of him.
28 But it happened
after these words,
about eight
 days,
that he also, having
taken along
Peter and John
and James,
ascended
onto the mountain
to pray.
29 And in his
praying the image
of
 his face
became* different,
and his clothing
 
white,
gleaming.
 
 
30 And behold,
two men were talking*
to him;*
these were
 
Moses and Elijah,*
31 who, being seen
in glory, were speaking
of his departure,
which he was going to
fulfill in Jerusalem.

32 But Peter
and those with him
had become heavy
with sleep.
But, when they were
completely awake,
they saw his glory
and the two men
standing with him.

33 And it happened
that, in their leaving
him,
 Peter
said toward Jesus:
Sir, it is good
for us to be here;
and
let us make
three tents,
one for you
and one for Moses
and one for Elijah,
not knowing
what
 to say.
 
 
34 But while he was
saying these things
there was a cloud, and
it
 overshadowed them;
and they were* afraid*
as they went into
the cloud.

35 and there was a voice
from the cloud,
saying:
This is my elect
son;
 
listen to him.
 
 
 
 
 
 
 
36 And when
the voice happened

 
Jesus was found
alone.
And they themselves
kept silent and announced

nothingof the things
they had seen*
to anyone*
in those days.
 
{37 But it happened
on the following
day,
 when they were
coming
 down away
from the mountain,
that a great crowd
met him.
}
John 12.28-30.
28 Πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. 29 ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι· ἄλλοι ἔλεγον· Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν. 30 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Οὐ δι᾿ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γέγονεν, ἀλλὰ δι᾿ ὑμᾶς.
Extant: ~Ƿ59 Ƿ66 Ƿ75 א A B D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine.
 
28 σου το ονομα (Ƿ66 Ƿ75 א A W Δ Θ Ψ Byzantine) / μου το ονομα (B) / σου το ονομα εν τη δοξη η ειχον παρα σοι προ του τον κοσμον γενεσθαι (D) / σου τον υιον (L 1 13).
Eusebius 108b.
Word count: 45.
Previous: John 12.27.
Next: John 12.31-36.
28 Father, glorify your name. There came, therefore, a voice from heaven: I have both glorified it and will glorify it again. 29 The crowd, therefore, which was standing there and had heard it, said that it had been thunder; others said: An angel has talked to him. 30 Jesus answered and said: This voice has not happened on my account, but rather on yours.

Notes and quotes.