The controversy over Beezebul.

Matthew 9.32-34; 12.22-30 = Mark 3.22-27 = Luke 11.14-23  (John 10.19-21).


Code-switching will not work with your browser, as it does not support JavaScript.
Matthew 9.32-34; 12.22-30. Mark 3.22-27. Luke 11.14-23.
32 Αὐτῶν δὲ
ἐξερχομένων ἰδοὺ,
προσήνεγκαν αὐτῷ
ἄνθρωπον
 κωφὸν
δαιμον
ιζόμενον·
33 καὶἐκβληθντος**
τοῦ δαιμονίου
 
ἐλάλησεν ὁ κωφός.
καὶ ἐθαύμασαν
οἱ ὄχλοι,
 λέγοντες·
Οὐδέποτε ἐφάνη
οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ.

34 οἱ δὲ Φαρισαῖοι
 
 
λεγον·
 
Ἐν τῷ ἄρχοντι
τῶν δαιμονίων
ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.
 
{....}
 
22 Τότε προσηνέχθη
αὐτῷ δαιμονιζόμενος
τυφλὸς καὶ κωφός·
καὶ ἐθεράπευσεν
αὐτόν, ὥστε τὸν
κωφὸν λαλεῖν
καὶ βλέπειν.

23 καὶ ἐξίσταντο
πάντες οἱ ὄχλοι
καὶ ἔλεγον·
Μήτι οὗτός ἐστιν
ὁ υἱὸς Δαυίδ;

24 οἱ δὲ Φαρισαῖοι
ἀκούσαντες εἶπον·
Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει
τὰ δαιμόνια εἰ μὴ
ἐν τῷ
 Βεελζεβοὺλ*
ἄρχοντι τῶν δαιμονίων.
 
 
 
 
25 εἰδὼς δὲ
τ
ὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν
 
εἶπεν αὐτοῖς·
 
 
 
Πᾶσα βασιλεία
μερισθεῖσα
καθ᾿ ἑαυτῆς
ἐρημοῦται,
 
καὶ πᾶσα πόλις
 οἰκία μερισθεῖσα
καθ᾿
 ἑαυτῆς
οὐ
 
σταθήσεται.
26 καὶ εἰ
ὁ Σατανᾶς τὸν
Σατανᾶνἐκβάλλει,*
ἐφ᾿ ἑαυτὸν
ἐμερίσθη·
πῶς οὖν σταθήσεται
ἡ βασιλεία αὐτοῦ;
 
 
 
 
27 καὶ εἰ ἐγὼ
ἐν Βεελζεβοὺλ
ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια,
οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν
τίνι ἐκβάλλουσιν;
διὰ τοῦτο αὐτοὶ
κριταὶ ἔσονται ὑμῶν.

28 εἰ δὲ ἐν πνεύματι
θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω
τὰ δαιμόνια,
ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾿ ὑμᾶς
ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ.

29 ἢ πῶς δύναταί
τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν
οἰκίαν
 τοῦ ἰσχυροῦ
 
 
καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ
ἁρπάσαι ἐὰν μὴ
πρῶτον δή
σῃ
τὸν ἰσχυρόν;
καὶ τότε
 τὴν οἰκίαν
αὐτοῦ διαρπάσει.
 
 
 
30 ὁ μὴ ὢν
μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ
ἐστιν, καὶ ὁ μὴ
συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ
σκορπίζει.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22 Καὶ οἱ γραμματεῖς
οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων
καταβάντες

λεγον ὅτι
Βεελζεβοὺλ* ἔχει, καὶ
ὅτι
 ἐν τῷ ἄρχοντι
τῶν δαιμονίων
ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23 καὶ
προσκαλεσάμενος
αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς

λεγεν αὐτοῖς·
Πῶς δύναται
Σατανᾶς
 Σατανᾶν*
ἐκβάλλειν;*
24 καὶ ἐὰν βασιλεία
ἐφ᾿ ἑαυτὴν
μερισθῇ,
οὐ δύναται σταθῆναι
ἡ βασιλεία ἐκείνη·

25 καὶ ἐὰν
οἰκία ἐφ᾿ ἑαυτὴν
μερισθῇ,
οὐ δυνήσεται
ἡ οἰκία ἐκείνη

σταθῆναι.
26 καὶ εἰ
ὁ Σατανᾶς
ἀνέστη
ἐφ᾿ ἑαυτὸν
καὶ ἐμερίσθη,
οὐ δύναται στῆναι,
ἀλλὰ τέλος ἔχει.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27 ἀλλ᾿ οὐ δύναται
οὐδεὶς εἰς τὴν οἰκίαν
τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθὼν
 
 
τὰ σκεύη αὐτοῦ
διαρπάσαι ἐὰν μὴ
πρῶτον τὸν
 ἰσχυρὸν
δή
σῃ,
καὶ τότε τὴν οἰκίαν
αὐτοῦ διαρπάσει.

 
14 Καὶἦν ἐκβάλλων*
δαιμόνιον, καὶ αὐτὸ
ἦν
 κωφόν·
ἐγένετο δὲ
τοῦ δαιμονίου
ἐξελθντος*
ἐλάλησεν ὁ κωφός.
καὶ ἐθαύμασαν
οἱ ὄχλοι·

 
 
15 τινὲς δὲ
ἐξ αὐτῶν
 
εἶπον·
Ἐν Βεελζεβοὺλ*
τῷ ἄρχοντι
τῶν δαιμονίων
ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια·
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16 ἕτεροι δὲ
πειράζοντες σημεῖον
ἐξ οὐρανοῦ ἐζήτουν
παρ᾿ αὐτοῦ.

17 αὐτὸς δὲ εἰδὼς
αὐτῶν τ
ὰ διανοήματα
 
εἶπεν αὐτοῖς·
 
 
 
Πᾶσα βασιλεία
ἐφ᾿ ἑαυτὴν
διαμερισθεῖσα
ἐρημοῦται,

 
καὶ
οἶκος
ἐπὶ οἶκον
πίπτει.
 
 
18 εἰ δὲ καὶ
ὁ Σατανᾶς
 
ἐφ᾿ ἑαυτὸν
διεμερίσθη,
πῶς σταθήσεται
ἡ βασιλεία αὐτοῦ;
ὅτι λέγετε ἐν
Βεελζεβοὺλ
ἐκβάλλειν με
τὰ δαιμόνια.

19 εἰ δὲ ἐγὼ
ἐν Βεελζεβοὺλ
ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια,
οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν
τίνι ἐκβάλλουσιν;
διὰ τοῦτο αὐτοὶ
ὑμῶν κριταὶ ἔσονται.

20 εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ
θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω
τὰ δαιμόνια,
ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾿ ὑμᾶς
ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ.

 
21 ὅταν ὁ ἰσχυρὸς
καθωπλισμένος
φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ
αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶν

τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ·
22 ἐπὰν δὲ
ἰσχυρότερος αὐτοῦ
ἐπελθὼν νική
σῃ
αὐτόν, τὴν πανοπλίαν
αὐτοῦ αἴρει
ἐφ᾿ ἧ ἐπεποίθει,
καὶ τὰ σκῦλα
αὐτοῦ διαδίδωσιν.

23 ὁ μὴ ὢν
μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ
ἐστιν, καὶ ὁ μὴ
συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ
σκορπίζει.
Extant: ~Ƿ21 א B C D L W Δ Θ 1 13 Byzantine.
 
9.34 οι δε Φαρισαιοι... τα δαιμονια (א B C L W Δ Θ 1 13 Byzantine) / — (D).
12.25 ειδως δε (א* אrecorrected B) / ειδως δε ο Ιησους (C L W Δ Θ 1 ~13 Byzantine) / ιδων δε (Ƿ21 אcorrected D). Miniscule 13 has ιδων δε ο Ιησους.
Extant: א A B C D L W Δ Θ 1 13 Byzantine. Extant: Ƿ45 Ƿ75 א A B C D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine.
 
14 και αυτο ην (Acorrected C W Δ Θ Ψ 13 Byzantine) / — (Ƿ45 Ƿ75 א A* B L 1). D alters this entire verse to the following: Ταυτα δε ειποντος αυτου προσφερεται αυτω δαιμονιζομενος κωφος και εκβαλοντος αυτου παντες εθαυμαζον.
Eusebius 75b, 119-122.
Word count: 39+165.
Previous: Matthew 9.27-31; 12.15-21.
Next: Matthew 9.35; 12.31-32.
Eusebius 32-33.
Word count: 98.
Previous: Mark 3.20-21.
Next: Mark 3.28-30.
Eusebius 126-129.
Word count: 168.
Previous: Luke 11.9-13.
Next: Luke 11.24-26.
Matthew 9.32-34; 12.22-30. Mark 3.22-27. Luke 11.14-23.
32 But, as they were
going out, behold,
they bore
 a mute
man, a demoniac,
to him.

33 Andwhen the
demon
 had been
cast out*
the mute man spoke.
And the crowds
wondered,
 saying:
No such thing has
appeared in Israel.

34 But the Pharisees
 
 
were saying:
 
By the ruler
of the demons
he casts out demons.
 
{....}
 
22 Then a blind and
mute man, demon-possessed,
was borne to him,
and he healed him,
so that the mute man
spoke and saw.

23 And all the crowds
were amazed and
were saying:
The man is not the
son of David, is he?

24 But the Pharisees
heard and said:
This man does not cast
out demons except
by
 Beezebul* the
ruler of the demons.

 
 
 
 
25 But he, realizing
their
 thoughts,
 
said to them:
 
 
 
Every kingdom
divided against 
itself is laid waste;
 
and every city or
house divided
against itself
shall not
stand.

26 And, if Satan
casts out Satan,*
he has been divided
against himself;*
how then will his
kingdom
 stand?
 
 
27 And, if I cast out
demons by Beezebul,
by whom do your sons
cast them out? On this
account they themselves
will be your judges.

28 But, if by the
spirit of God
I cast out demons,
then the kingdom of
God has reached you.

29 Or how can
a man go into the house
of the
 strong man
 
and plunder
his property
unless he should
first bind
the strong man,
and then

he will plunder
 
 
 
his house.
30 He who is not
with me is against me,
and he who does not
gather with me scatters.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22 And the scribes
who had descended
from Jerusalem

were saying that
he had
 Beezebul,*
and that by the ruler
of the demons
he casts out demons.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23 And he
called them toward
himself and was

saying to them
in parables:
How can Satan

cast out Satan?*
24 And, if a kingdom
is divided against
itself, that kingdom
cannot stand;

25 and, if
a
 house is divided
against itself,
that house shall not
be able to stand.
26 And, if Satan
rises up against himself*
and has been divided,
 
he cannot
stand,
but rather has an end.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27 But no one can
go into the house
of the
 strong man
 
to plunder upon
his property
unless he should
first bind
the
 strong man,
and then

he will plunder
 
 
 
his house.

14 Andhe was
casting outa
demon,
 and it was mute.
But it happened that,
when the
demon

went out,
the mute man spoke.
And the crowds
wondered.

 
 
15 But some
from among them

 
said:
By Beezebul*
the ruler
of the demons
he casts out demons.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16 But others
tested him and sought
from him a sign
from heaven.

17 But he, realizing
their
 reasonings,
 
said to them:
 
 
 
Every kingdom
divided against
itself is laid waste;
 
and
house
against house
falls.

 
18 And, if Satan
also
has been divided
against himself*
how will his
kingdom
 stand?
Since you say that I cast
out demons by Beezebul.

19 But, if I cast out
demons by Beezebul,
by whom do your sons
cast them out? On this
account they themselves
will be your judges.

20 But, if by the
finger of God
I cast out demons,
then the kingdom of
God has reached you.

 
21 When a
strong man
is fully armed and
guarding his own court,

his possessions
are in peace

22 But when someone
stronger than him
comes and wins over
him,
 he takes his
panoply of armor, in
which he had trusted,
and gives out

his booty.
23  He who is not
with me is against me,
and he who does not
gather with me scatters.
John 10.19-21.
19 Σχίσμα πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους. 20 λεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν· Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε; 21 ἄλλοι ἔλεγον· Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοῖξαι;
Extant: ~Ƿ45 Ƿ66 Ƿ75 א A B D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine.
 
19 παλιν εγενετο (Ƿ75 א B L W) / ουν παλιν εγενετο (Ƿ66 A Δ Θ Ψ 13 Byzantine) / ουν εγενετο παλιν (1) / ουν εγενετο (D).
Eusebius 92b.
Word count: 36.
Previous: John 10.1-18.
Next: John 10.22-39.
19 There was a schism again among the Jews on account of these words. 20 But many from among them were saying: He has a demon and is mad; why do you listen to him? 21 Others were saying: These are not the words of a demon-possessed man. A demon cannot open the eyes of the blind, can he?

Notes and quotes.