Gospel of Matthew.

Chapters 12-14.


Chapter 12.

  1. Εν εκεινω τω καιρω επορευθη ο Ιησους τοις σαββασιν δια των σποριμων οι δε μαθηται αυτου επεινασαν, και ηρξαντο τιλλειν σταχυας και εσθιειν.
  2. οι δε Φαρισαιοι ιδοντες ειπαν αυτω, Ιδου οι μαθηται σου ποιουσιν ο ουκ εξεστιν ποιειν εν σαββατω.
  3. ο δε ειπεν αυτοις, Ουκ ανεγνωτε τι εποιησεν Δαυιδ οτε επεινασεν και οι μετ αυτου;
  4. πως εισηλθεν εις τον οικον του θεου και τους αρτους της προθεσεως εφαγον, ο ουκ εξον ην αυτω φαγειν ουδε τοις μετ αυτου, ει μη τοις ιερευσιν μονοις;
  5. η ουκ ανεγνωτε εν τω νομω οτι τοις σαββασιν οι ιερεις εν τω ιερω το σαββατον βεβηλουσιν και αναιτιοι εισιν;
  6. λεγω δε υμιν οτι του ιερου μειζον εστιν ωδε.
  7. ει δε εγνωκειτε τι εστιν, Ελεος θελω και ου θυσιαν, ουκ αν κατεδικασατε τους αναιτιους.
  8. κυριος γαρ εστιν του σαββατου ο υιος του ανθρωπου.
  9. Και μεταβας εκειθεν ηλθεν εις την συναγωγην αυτων
  10. και ιδου ανθρωπος χειρα εχων ξηραν. και επηρωτησαν αυτον λεγοντες, Ει εξεστιν τοις σαββασιν θεραπευσαι; ινα κατηγορησωσιν αυτου.
  11. ο δε ειπεν αυτοις, Τις εσται εξ υμων ανθρωπος ος εξει προβατον εν, και εαν εμπεση τουτο τοις σαββασιν εις βοθυνον, ουχι κρατησει αυτο και εγερει;
  12. ποσω ουν διαφερει ανθρωπος προβατου. ωστε εξεστιν τοις σαββασιν καλως ποιειν.
  13. τοτε λεγει τω ανθρωπω, Εκτεινον σου την χειρα. και εξετεινεν, και απεκατεσταθη υγιης ως η αλλη.
  14. εξελθοντες δε οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον κατ αυτου οπως αυτον απολεσωσιν.
  15. Ο δε Ιησους γνους ανεχωρησεν εκειθεν. και ηκολουθησαν αυτω [οχλοι] πολλοι, και εθεραπευσεν αυτους παντας,
  16. και επετιμησεν αυτοις ινα μη φανερον αυτον ποιησωσιν
  17. ινα πληρωθη το ρηθεν δια Ησαιου του προφητου λεγοντος,
  18. Ιδου ο παις μου ον ηρετισα, ο αγαπητος μου εις ον ευδοκησεν η ψυχη μου θησω το πνευμα μου επ αυτον, και κρισιν τοις εθνεσιν απαγγελει.
  19. ουκ ερισει ουδε κραυγασει, ουδε ακουσει τις εν ταις πλατειαις την φωνην αυτου.
  20. καλαμον συντετριμμενον ου κατεαξει και λινον τυφομενον ου σβεσει, εως αν εκβαλη εις νικος την κρισιν.
  21. και τω ονοματι αυτου εθνη ελπιουσιν.
  22. Τοτε προσηνεχθη αυτω δαιμονιζομενος τυφλος και κωφος και εθεραπευσεν αυτον, ωστε τον κωφον λαλειν και βλεπειν.
  23. και εξισταντο παντες οι οχλοι και ελεγον, Μητι ουτος εστιν ο υιος Δαυιδ;
  24. οι δε Φαρισαιοι ακουσαντες ειπον, Ουτος ουκ εκβαλλει τα δαιμονια ει μη εν τω Βεελζεβουλ αρχοντι των δαιμονιων.
  25. ειδως δε τας ενθυμησεις αυτων ειπεν αυτοις, Πασα βασιλεια μερισθεισα καθ εαυτης ερημουται, και πασα πολις η οικια μερισθεισα καθ εαυτης ου σταθησεται.
  26. και ει ο Σατανας τον Σαταναν εκβαλλει, εφ εαυτον εμερισθη πως ουν σταθησεται η βασιλεια αυτου;
  27. και ει εγω εν Βεελζεβουλ εκβαλλω τα δαιμονια, οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουσιν; δια τουτο αυτοι κριται εσονται υμων.
  28. ει δε εν πνευματι θεου εγω εκβαλλω τα δαιμονια, αρα εφθασεν εφ υμας η βασιλεια του θεου.
  29. η πως δυναται τις εισελθειν εις την οικιαν του ισχυρου και τα σκευη αυτου αρπασαι, εαν μη πρωτον δηση τον ισχυρον; και τοτε την οικιαν αυτου διαρπασει.
  30. ο μη ων μετ εμου κατ εμου εστιν, και ο μη συναγων μετ εμου σκορπιζει.
  31. Δια τουτο λεγω υμιν, πασα αμαρτια και βλασφημια αφεθησεται τοις ανθρωποις, η δε του πνευματος βλασφημια ουκ αφεθησεται.
  32. και ος εαν ειπη λογον κατα του υιου του ανθρωπου, αφεθησεται αυτω ος δ αν ειπη κατα του πνευματος του αγιου, ουκ αφεθησεται αυτω ουτε εν τουτω τω αιωνι ουτε εν τω μελλοντι.
  33. Η ποιησατε το δενδρον καλον και τον καρπον αυτου καλον, η ποιησατε το δενδρον σαπρον και τον καρπον αυτου σαπρον εκ γαρ του καρπου το δενδρον γινωσκεται.
  34. γεννηματα εχιδνων, πως δυνασθε αγαθα λαλειν πονηροι οντες; εκ γαρ του περισσευματος της καρδιας το στομα λαλει.
  35. ο αγαθος ανθρωπος εκ του αγαθου θησαυρου εκβαλλει αγαθα, και ο πονηρος ανθρωπος εκ του πονηρου θησαυρου εκβαλλει πονηρα.
  36. λεγω δε υμιν οτι παν ρημα αργον ο λαλησουσιν οι ανθρωποι αποδωσουσιν περι αυτου λογον εν ημερα κρισεως
  37. εκ γαρ των λογων σου δικαιωθηση, και εκ των λογων σου καταδικασθηση.
  38. Τοτε απεκριθησαν αυτω τινες των γραμματεων και Φαρισαιων λεγοντες, Διδασκαλε, θελομεν απο σου σημειον ιδειν.
  39. ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις, Γενεα πονηρα και μοιχαλις σημειον επιζητει, και σημειον ου δοθησεται αυτη ει μη το σημειον Ιωνα του προφητου.
  40. ωσπερ γαρ ην Ιωνας εν τη κοιλια του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας, ουτως εσται ο υιος του ανθρωπου εν τη καρδια της γης τρεις ημερας και τρεις νυκτας.
  41. ανδρες Νινευιται αναστησονται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινουσιν αυτην οτι μετενοησαν εις το κηρυγμα Ιωνα, και ιδου πλειον Ιωνα ωδε.
  42. βασιλισσα νοτου εγερθησεται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινει αυτην οτι ηλθεν εκ των περατων της γης ακουσαι την σοφιαν Σολομωνος, και ιδου πλειον Σολομωνος ωδε.
  43. Οταν δε το ακαθαρτον πνευμα εξελθη απο του ανθρωπου, διερχεται δι ανυδρων τοπων ζητουν αναπαυσιν, και ουχ ευρισκει.
  44. τοτε λεγει, Εις τον οικον μου επιστρεψω οθεν εξηλθον και ελθον ευρισκει σχολαζοντα σεσαρωμενον και κεκοσμημενον.
  45. τοτε πορευεται και παραλαμβανει μεθ εαυτου επτα ετερα πνευματα πονηροτερα εαυτου, και εισελθοντα κατοικει εκει και γινεται τα εσχατα του ανθρωπου εκεινου χειρονα των πρωτων. ουτως εσται και τη γενεα ταυτη τη πονηρα.
  46. Ετι αυτου λαλουντος τοις οχλοις ιδου η μητηρ και οι αδελφοι αυτου ειστηκεισαν εξω ζητουντες αυτω λαλησαι.
  47. [ειπεν δε τις αυτω, Ιδου η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εξω εστηκασιν ζητουντες σοι λαλησαι.]
  48. ο δε αποκριθεις ειπεν τω λεγοντι αυτω, Τις εστιν η μητηρ μου, και τινες εισιν οι αδελφοι μου;
  49. και εκτεινας την χειρα αυτου επι τους μαθητας αυτου ειπεν, Ιδου η μητηρ μου και οι αδελφοι μου
  50. οστις γαρ αν ποιηση το θελημα του πατρος μου του εν ουρανοις αυτος μου αδελφος και αδελφη και μητηρ εστιν.

Chapter 13.

  1. Εν τη ημερα εκεινη εξελθων ο Ιησους της οικιας εκαθητο παρα την θαλασσαν
  2. και συνηχθησαν προς αυτον οχλοι πολλοι, ωστε αυτον εις πλοιον εμβαντα καθησθαι, και πας ο οχλος επι τον αιγιαλον ειστηκει.
  3. και ελαλησεν αυτοις πολλα εν παραβολαις λεγων, Ιδου εξηλθεν ο σπειρων του σπειρειν.
  4. και εν τω σπειρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδον, και ελθοντα τα πετεινα κατεφαγεν αυτα.
  5. αλλα δε επεσεν επι τα πετρωδη οπου ουκ ειχεν γην πολλην, και ευθεως εξανετειλεν δια το μη εχειν βαθος γης.
  6. ηλιου δε ανατειλαντος εκαυματισθη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανθη.
  7. αλλα δε επεσεν επι τας ακανθας, και ανεβησαν αι ακανθαι και επνιξαν αυτα.
  8. αλλα δε επεσεν επι την γην την καλην και εδιδου καρπον, ο μεν εκατον, ο δε εξηκοντα, ο δε τριακοντα.
  9. ο εχων ωτα ακουετω.
  10. Και προσελθοντες οι μαθηται ειπαν αυτω, Δια τι εν παραβολαις λαλεις αυτοις;
  11. ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις οτι Υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας των ουρανων, εκεινοις δε ου δεδοται.
  12. οστις γαρ εχει, δοθησεται αυτω και περισσευθησεται οστις δε ουκ εχει, και ο εχει αρθησεται απ αυτου.
  13. δια τουτο εν παραβολαις αυτοις λαλω, οτι βλεποντες ου βλεπουσιν και ακουοντες ουκ ακουουσιν ουδε συνιουσιν
  14. και αναπληρουται αυτοις η προφητεια Ησαιου η λεγουσα, Ακοη ακουσετε και ου μη συνητε, και βλεποντες βλεψετε και ου μη ιδητε.
  15. επαχυνθη γαρ η καρδια του λαου τουτου, και τοις ωσιν βαρεως ηκουσαν, και τους οφθαλμους αυτων εκαμμυσαν μηποτε ιδωσιν τοις οφθαλμοις και τοις ωσιν ακουσωσιν και τη καρδια συνωσιν και επιστρεψωσιν, και ιασομαι αυτους.
  16. υμων δε μακαριοι οι οφθαλμοι οτι βλεπουσιν, και τα ωτα υμων οτι ακουουσιν.
  17. αμην γαρ λεγω υμιν οτι πολλοι προφηται και δικαιοι επεθυμησαν ιδειν α βλεπετε και ουκ ειδαν, και ακουσαι α ακουετε και ουκ ηκουσαν.
  18. Υμεις ουν ακουσατε την παραβολην του σπειραντος.
  19. παντος ακουοντος τον λογον της βασιλειας και μη συνιεντος, ερχεται ο πονηρος και αρπαζει το εσπαρμενον εν τη καρδια αυτου ουτος εστιν ο παρα την οδον σπαρεις.
  20. ο δε επι τα πετρωδη σπαρεις, ουτος εστιν ο τον λογον ακουων και ευθυς μετα χαρας λαμβανων αυτον
  21. ουκ εχει δε ριζαν εν εαυτω αλλα προσκαιρος εστιν, γενομενης δε θλιψεως η διωγμου δια τον λογον ευθυς σκανδαλιζεται.
  22. ο δε εις τας ακανθας σπαρεις, ουτος εστιν ο τον λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνος και η απατη του πλουτου συμπνιγει τον λογον, και ακαρπος γινεται.
  23. ο δε επι την καλην γην σπαρεις, ουτος εστιν ο τον λογον ακουων και συνιεις, ος δη καρποφορει και ποιει ο μεν εκατον, ο δε εξηκοντα, ο δε τριακοντα.
  24. Αλλην παραβολην παρεθηκεν αυτοις λεγων, Ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω σπειραντι καλον σπερμα εν τω αγρω αυτου.
  25. εν δε τω καθευδειν τους ανθρωπους ηλθεν αυτου ο εχθρος και επεσπειρεν ζιζανια ανα μεσον του σιτου και απηλθεν.
  26. οτε δε εβλαστησεν ο χορτος και καρπον εποιησεν, τοτε εφανη και τα ζιζανια.
  27. προσελθοντες δε οι δουλοι του οικοδεσποτου ειπον αυτω, Κυριε, ουχι καλον σπερμα εσπειρας εν τω σω αγρω; ποθεν ουν εχει ζιζανια;
  28. ο δε εφη αυτοις, Εχθρος ανθρωπος τουτο εποιησεν. οι δε δουλοι λεγουσιν αυτω, Θελεις ουν απελθοντες συλλεξωμεν αυτα;
  29. ο δε φησιν, Ου, μηποτε συλλεγοντες τα ζιζανια εκριζωσητε αμα αυτοις τον σιτον.
  30. αφετε συναυξανεσθαι αμφοτερα εως του θερισμου και εν καιρω του θερισμου ερω τοις θερισταις, Συλλεξατε πρωτον τα ζιζανια και δησατε αυτα εις δεσμας προς το κατακαυσαι αυτα, τον δε σιτον συναγαγετε εις την αποθηκην μου.
  31. Αλλην παραβολην παρεθηκεν αυτοις λεγων, Ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων κοκκω σιναπεως, ον λαβων ανθρωπος εσπειρεν εν τω αγρω αυτου
  32. ο μικροτερον μεν εστιν παντων των σπερματων, οταν δε αυξηθη μειζον των λαχανων εστιν και γινεται δενδρον, ωστε ελθειν τα πετεινα του ουρανου και κατασκηνουν εν τοις κλαδοις αυτου.
  33. Αλλην παραβολην ελαλησεν αυτοις Ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ζυμη, ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωθη ολον.
  34. Ταυτα παντα ελαλησεν ο Ιησους εν παραβολαις τοις οχλοις, και χωρις παραβολης ουδεν ελαλει αυτοις
  35. οπως πληρωθη το ρηθεν δια του προφητου λεγοντος, Ανοιξω εν παραβολαις το στομα μου, ερευξομαι κεκρυμμενα απο καταβολης [κοσμου].
  36. Τοτε αφεις τους οχλους ηλθεν εις την οικιαν. και προσηλθον αυτω οι μαθηται αυτου λεγοντες, Διασαφησον ημιν την παραβολην των ζιζανιων του αγρου.
  37. ο δε αποκριθεις ειπεν, Ο σπειρων το καλον σπερμα εστιν ο υιος του ανθρωπου
  38. ο δε αγρος εστιν ο κοσμος το δε καλον σπερμα, ουτοι εισιν οι υιοι της βασιλειας τα δε ζιζανια εισιν οι υιοι του πονηρου,
  39. ο δε εχθρος ο σπειρας αυτα εστιν ο διαβολος ο δε θερισμος συντελεια αιωνος εστιν, οι δε θερισται αγγελοι εισιν.
  40. ωσπερ ουν συλλεγεται τα ζιζανια και πυρι [κατα]καιεται, ουτως εσται εν τη συντελεια του αιωνος
  41. αποστελει ο υιος του ανθρωπου τους αγγελους αυτου, και συλλεξουσιν εκ της βασιλειας αυτου παντα τα σκανδαλα και τους ποιουντας την ανομιαν,
  42. και βαλουσιν αυτους εις την καμινον του πυρος εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων.
  43. Τοτε οι δικαιοι εκλαμψουσιν ως ο ηλιος εν τη βασιλεια του πατρος αυτων. ο εχων ωτα ακουετω.
  44. Ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων θησαυρω κεκρυμμενω εν τω αγρω, ον ευρων ανθρωπος εκρυψεν, και απο της χαρας αυτου υπαγει και πωλει παντα οσα εχει και αγοραζει τον αγρον εκεινον.
  45. Παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω εμπορω ζητουντι καλους μαργαριτας
  46. ευρων δε ενα πολυτιμον μαργαριτην απελθων πεπρακεν παντα οσα ειχεν και ηγορασεν αυτον.
  47. Παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων σαγηνη βληθειση εις την θαλασσαν και εκ παντος γενους συναγαγουση
  48. ην οτε επληρωθη αναβιβασαντες επι τον αιγιαλον και καθισαντες συνελεξαν τα καλα εις αγγη, τα δε σαπρα εξω εβαλον.
  49. ουτως εσται εν τη συντελεια του αιωνος εξελευσονται οι αγγελοι και αφοριουσιν τους πονηρους εκ μεσου των δικαιων
  50. και βαλουσιν αυτους εις την καμινον του πυρος εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων.
  51. Συνηκατε ταυτα παντα; λεγουσιν αυτω, Ναι.
  52. ο δε ειπεν αυτοις, Δια τουτο πας γραμματευς μαθητευθεις τη βασιλεια των ουρανων ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδεσποτη οστις εκβαλλει εκ του θησαυρου αυτου καινα και παλαια.
  53. Και εγενετο οτε ετελεσεν ο Ιησους τας παραβολας ταυτας, μετηρεν εκειθεν.
  54. και ελθων εις την πατριδα αυτου εδιδασκεν αυτους εν τη συναγωγη αυτων, ωστε εκπλησσεσθαι αυτους και λεγειν, Ποθεν τουτω η σοφια αυτη και αι δυναμεις;
  55. ουχ ουτος εστιν ο του τεκτονος υιος; ουχ η μητηρ αυτου λεγεται Μαριαμ και οι αδελφοι αυτου Ιακωβος και Ιωσηφ και Σιμων και Ιουδας;
  56. και αι αδελφαι αυτου ουχι πασαι προς ημας εισιν; ποθεν ουν τουτω ταυτα παντα;
  57. και εσκανδαλιζοντο εν αυτω. ο δε Ιησους ειπεν αυτοις, Ουκ εστιν προφητης ατιμος ει μη εν τη πατριδι και εν τη οικια αυτου.
  58. και ουκ εποιησεν εκει δυναμεις πολλας δια την απιστιαν αυτων.

Chapter 14.

  1. Εν εκεινω τω καιρω ηκουσεν Ηρωδης ο τετρααρχης την ακοην Ιησου,
  2. και ειπεν τοις παισιν αυτου, Ουτος εστιν Ιωαννης ο βαπτιστης αυτος ηγερθη απο των νεκρων, και δια τουτο αι δυναμεις ενεργουσιν εν αυτω.
  3. Ο γαρ Ηρωδης κρατησας τον Ιωαννην εδησεν [αυτον] και εν φυλακη απεθετο δια Ηρωδιαδα την γυναικα Φιλιππου του αδελφου αυτου
  4. ελεγεν γαρ ο Ιωαννης αυτω, Ουκ εξεστιν σοι εχειν αυτην.
  5. και θελων αυτον αποκτειναι εφοβηθη τον οχλον, οτι ως προφητην αυτον ειχον.
  6. γενεσιοις δε γενομενοις του Ηρωδου ωρχησατο η θυγατηρ της Ηρωδιαδος εν τω μεσω και ηρεσεν τω Ηρωδη,
  7. οθεν μεθ ορκου ωμολογησεν αυτη δουναι ο εαν αιτησηται.
  8. η δε προβιβασθεισα υπο της μητρος αυτης, Δος μοι, φησιν, ωδε επι πινακι την κεφαλην Ιωαννου του βαπτιστου.
  9. και λυπηθεις ο βασιλευς δια τους ορκους και τους συνανακειμενους εκελευσεν δοθηναι,
  10. και πεμψας απεκεφαλισεν [τον] Ιωαννην εν τη φυλακη
  11. και ηνεχθη η κεφαλη αυτου επι πινακι και εδοθη τω κορασιω, και ηνεγκεν τη μητρι αυτης.
  12. και προσελθοντες οι μαθηται αυτου ηραν το πτωμα και εθαψαν αυτο[ν], και ελθοντες απηγγειλαν τω Ιησου.
  13. Ακουσας δε ο Ιησους ανεχωρησεν εκειθεν εν πλοιω εις ερημον τοπον κατ ιδιαν και ακουσαντες οι οχλοι ηκολουθησαν αυτω πεζη απο των πολεων.
  14. και εξελθων ειδεν πολυν οχλον, και εσπλαγχνισθη επ αυτοις και εθεραπευσεν τους αρρωστους αυτων.
  15. οψιας δε γενομενης προσηλθον αυτω οι μαθηται λεγοντες, Ερημος εστιν ο τοπος και η ωρα ηδη παρηλθεν απολυσον τους οχλους, ινα απελθοντες εις τας κωμας αγορασωσιν εαυτοις βρωματα.
  16. ο δε [Ιησους] ειπεν αυτοις, Ου χρειαν εχουσιν απελθειν δοτε αυτοις υμεις φαγειν.
  17. οι δε λεγουσιν αυτω, Ουκ εχομεν ωδε ει μη πεντε αρτους και δυο ιχθυας.
  18. ο δε ειπεν, Φερετε μοι ωδε αυτους.
  19. και κελευσας τους οχλους ανακλιθηναι επι του χορτου, λαβων τους πεντε αρτους και τους δυο ιχθυας, αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν και κλασας εδωκεν τοις μαθηταις τους αρτους οι δε μαθηται τοις οχλοις.
  20. και εφαγον παντες και εχορτασθησαν, και ηραν το περισσευον των κλασματων δωδεκα κοφινους πληρεις.
  21. οι δε εσθιοντες ησαν ανδρες ωσει πεντακισχιλιοι χωρις γυναικων και παιδιων.
  22. Και ευθεως ηναγκασεν τους μαθητας εμβηναι εις το πλοιον και προαγειν αυτον εις το περαν, εως ου απολυση τους οχλους.
  23. και απολυσας τους οχλους ανεβη εις το ορος κατ ιδιαν προσευξασθαι. οψιας δε γενομενης μονος ην εκει.
  24. το δε πλοιον ηδη σταδιους πολλους απο της γης απειχεν, βασανιζομενον υπο των κυματων, ην γαρ εναντιος ο ανεμος.
  25. τεταρτη δε φυλακη της νυκτος ηλθεν προς αυτους περιπατων επι την θαλασσαν.
  26. οι δε μαθηται ιδοντες αυτον επι της θαλασσης περιπατουντα εταραχθησαν λεγοντες οτι Φαντασμα εστιν, και απο του φοβου εκραξαν.
  27. ευθυς δε ελαλησεν [ο Ιησους] αυτοις λεγων, Θαρσειτε, εγω ειμι μη φοβεισθε.
  28. αποκριθεις δε αυτω ο Πετρος ειπεν, Κυριε, ει συ ει, κελευσον με ελθειν προς σε επι τα υδατα
  29. ο δε ειπεν, Ελθε. και καταβας απο του πλοιου [ο] Πετρος περιεπατησεν επι τα υδατα και ηλθεν προς τον Ιησουν.
  30. βλεπων δε τον ανεμον [ισχυρον] εφοβηθη, και αρξαμενος καταποντιζεσθαι εκραξεν λεγων, Κυριε, σωσον με.
  31. ευθεως δε ο Ιησους εκτεινας την χειρα επελαβετο αυτου και λεγει αυτω, Ολιγοπιστε, εις τι εδιστασας;
  32. και αναβαντων αυτων εις το πλοιον εκοπασεν ο ανεμος.
  33. οι δε εν τω πλοιω προσεκυνησαν αυτω λεγοντες, Αληθως θεου υιος ει.
  34. Και διαπερασαντες ηλθον επι την γην εις Γεννησαρετ.
  35. και επιγνοντες αυτον οι ανδρες του τοπου εκεινου απεστειλαν εις ολην την περιχωρον εκεινην, και προσηνεγκαν αυτω παντας τους κακως εχοντας,
  36. και παρεκαλουν αυτον ινα μονον αψωνται του κρασπεδου του ιματιου αυτου και οσοι ηψαντο διεσωθησαν.